Wanneer je afstand voelt tot je kind en hoe je het contact herstelt

Leestijd 6 minuten
auteur Ruben Zuilhof

Afstand tussen jou en je kind ontstaat vaak geleidelijk

Afstand ontstaat vaak omdat je kind in een andere fase komt en iets anders van jou nodig heeft, terwijl jij doet wat je altijd deed. Waar het contact eerst vanzelf ging, merk je dat dat nu minder vanzelfsprekend is. Veel vaders herkennen dat. Je merkt dat je kind afstand neemt en tegelijkertijd heb je het idee dat jij niets anders doet dan voorheen. Juist daar zit vaak de kern. Je kind ontwikkelt zich en vraagt om een andere vorm van aanwezigheid, iets wat je niet altijd direct doorhebt.

Afstand tussen jou en je kind sluipt erin. Door drukte, afleiding of kleine irritaties. Je bent er wel, maar de verbinding voelt minder sterk dan voorheen. Dat kan zich uiten in kleine dingen. Minder gesprekken. Sneller reageren. Minder geduld. Of het gevoel dat je kind je minder opzoekt. Het zijn signalen die laten zien dat het contact verandert, ook al is er aan de buitenkant misschien weinig zichtbaar.

Zo herken je dat het contact met je kind minder wordt

Je merkt afstand vaak eerder in gedrag dan in woorden. Het zit in hoe je met elkaar omgaat in het dagelijks leven.

Je merkt bijvoorbeeld:

• Je gesprekken blijven kort en functioneel
• Je kind zoekt je minder op
• Je bent sneller geïrriteerd of afgeleid
• Je zit vaker op je telefoon wanneer je samen bent
• De momenten waarop het contact dieper kan worden, ontbreken of worden minder
• Je weet niet meer wat er speelt in het leven van je kind.

Dit zijn geen grote breuken, maar wel duidelijke signalen dat de verbinding minder is.

Wat er onder die afstand zit

Wanneer het contact verandert, ligt daar vaak iets onder. Het is vaak een gevolg van wat er in jou of je kind speelt. In mijn coaching praktijk voor mannen zie ik dat veel vaders onder druk sneller uit contact gaan. Werk, verantwoordelijkheid en verwachtingen vragen veel van je. Daardoor ben je meer aan het organiseren, brandjes blussen en word je sneller kortaf. Terwijl je vaderschap in dit soort situaties juist vraagt dat je vertraagt en afstemt.

Daarnaast kan het zijn dat je niet goed geleerd hebt hoe je emotioneel aanwezig bent. Wanneer je eigen vader daarin weinig voorbeeld gaf, is het logisch dat je daar nu in moet groeien. We noemen dit ook wel de vaderwond, wat ongemerkt toch sporen kan achterlaten in hoe jij je gedraagt onder druk. Je hebt misschien wel geleerd hoe je er bent in organiseren, maar niet hoe je er bent in contact. Wanneer je jezelf hierin herkent, bekijk dan eens de themadag Afwezige Vaders, Verloren Zonen. Dit is een dag waarin we werken met de impact van de relatie met je vader tijdens je eigen ontwikkeling tot man. En hoe dit doorwerkt in wat voor man en vader jij nu bent. 

Themadag 'Afwezige Vaders, Verloren Zonen' >

Waarom je kind ander gedrag laat zien

Je kind voelt feilloos aan hoe jij aanwezig bent. Wanneer jij minder afgestemd bent, reageert je kind daarop. Dat kan zich op verschillende manieren laten zien. Sommige kinderen trekken zich terug, gaan misschien meer naar buiten of op hun kamer zitten of ze zijn minder aanwezig in contact. Ondanks dat je zo minder 'werk' aan ze hebt, verliest jullie contact daarmee ook iets van spontaniteit en lopen jullie de kans mis om een diepere band op te bouwen met elkaar. Andere kinderen gaan juist opvallend gedrag vertonen om aandacht te krijgen, zoals de clown spelen, ruzie zoeken of brutaal worden. In alle gevallen gebeurt er hetzelfde. Je kind probeert om te gaan met de verandering in contact en is aan het onderzoeken wat werkt.

De momenten waarop de afstand het grootst is

De afstand wordt vaak het meest zichtbaar op momenten dat de spanning oploopt. Dit zijn situaties waarin je minder ruimte voelt en sneller terugvalt op automatisch gedrag. Juist dan wordt duidelijk hoe stevig je aanwezig bent als vader.

Denk aan momenten als:

• Wanneer je moe bent en weinig geduld hebt
• Wanneer je kind grenzen opzoekt of niet luistert
• Wanneer er spanning is tussen jou en je partner
• Wanneer je hoofd nog bij je werk zit terwijl je thuis bent
• Wanneer emoties oplopen en je het overzicht verliest.

Herstel begint bij jezelf

Het herstellen van contact begint niet bij je kind, maar bij jou. Bij hoe jij aanwezig bent in het moment. Dat vraagt dat je eerlijk kijkt naar wat er in jou gebeurt. Wanneer trek je je terug? Wanneer raak je geïrriteerd? Wanneer ben je er wel fysiek, maar niet met je aandacht? Door dat te herkennen, ontstaat er ruimte. Ruimte om niet te reageren vanuit automatisme, maar bewuster aanwezig te zijn.

Het mooie is dat je vaak geen grote veranderingen hoeft te maken om het contact te herstellen. Het zit in hoe je omgaat met de momenten die er al zijn. Leg bijvoorbeeld je telefoon weg wanneer je samen bent. Vertelt je zoon of dochter iets? Kijk hem of haar dan aan, geef volle aandacht en luister zonder meteen te reageren of op te lossen. Gewoon even blijven zitten als je de neiging hebt om op te staan. Vaak ontstaat juist dan de echte connectie waar je naar verlangt. 

Het helpt ook als je aandacht geeft, zonder een gerichte vraag te stellen. Verbinding gaat niet (alleen) om vragen stellen zoals of het huiswerk al gedaan is, rapportcijfers al binnen zijn, hun kamer al is opgeruimd of waarom de vaatwasser nog niet is uitgeruimd. Juist de momenten waarop je aandacht geeft zonder dat iets 'moet', zijn de momenten waarop je ruimte creëert voor verbinding. Dit lijken kleine dingen, maar ze hebben grote impact op hoe je kind jou ervaart.

Het doorbreken van oude patronen is soms lastiger dan we denken. Dat merk ik tijdens de coachings die ik doe met vaders die hierin vastlopen. Door beter inzicht te krijgen in automatische reacties en daar kleine aanpassingen in te doen, zie ik vaak dat er al grote veranderingen zichtbaar worden. Wil jij dit ook? 

Coaching voor VAders >

Wat er verandert wanneer jij weer echt aanwezig bent

Wanneer jij verandert in hoe je aanwezig bent, verandert het contact vanzelf mee. Je kind voelt dat en reageert daarop. Je merkt dat gesprekken weer makkelijker ontstaan. Dat je kind je vaker opzoekt. Dat er meer rust komt in huis. En dat je zelf ook meer ontspanning ervaart in je rol als vader. De afstand verdwijnt niet door harder je best te doen, maar door anders aanwezig te zijn.

Hoe kijk jij naar het contact met je kind

Sta eens stil bij hoe het contact nu voelt. Wanneer ervaar je afstand? Op welke momenten merk je dat het minder stroomt? 

En hoe reageer jij dan? Ben je geneigd om je terug te trekken, word je korter in je reacties of ga je juist meer sturen en corrigeren?

Door daar eerlijk naar te kijken, zie je vaak precies waar de beweging zit die nodig is.

Werken aan de verbinding met je kind

Je hoeft dit niet alleen te doen. In mijn werk als mannencoach begeleid ik vaders die merken dat ze meer contact met hun kind willen. Waardoor er meer rust, openheid en verbinding mogelijk is.

In een mannengroep werk je samen met andere mannen die dit herkennen. Je ziet dat je hier niet alleen in bent en krijgt inzicht in hoe jij reageert in contact. Dat kan bijvoorbeeld in een mannencirkel of tijdens een themadag waarin je werkt aan steviger staan in je vaderschap, of de themadag waarin we werken aan de impact van je vader op jouw vaderschap. 

In individuele coaching ga we dieper in op jouw situatie. Uitgangspunt is hoe je leven scoort in verschillende levensgebieden, en hoe dit je rollen als professional, partner en vader beïnvloedt. Je kijkt naar onevenwichtigheden die doorwerken in die verschillende rollen en leert hoe je daar anders mee omgaat. Zodat je meer aanwezig bent in het contact met je kind, je gezin en daarbuiten.

Als je merkt dat de afstand tussen jou en je kind groter wordt en je dat wilt doorbreken, is dit vaak precies het moment om er serieus naar te kijken. Wil je eens sparren over wat individuele coaching jou en je gezin kan opleveren? Neem contact op met Ruben Zuilhof, gespecialiseerd coach voor mannen. Of plan direct een kennismaking via onderstaande knop:

Kennismaking plannen >